آمد رمضان و التهابی است به لب
هر لحظه مرا حسرت آبی است به لب
با شوق لب تو ربّنا می خوانم
هر بوسه دعای مستجابی است به لب

جلیل صفربیگی

خیام خدای عشق و کفر و دین است

خیام سوار بهترین ماشین است!

شاعر: جلال صفایی پور

دل را که به سمت او هوایی کردیم

هر واژه ی عشق را خدایی کردیم

ما در شب شعر انتظارت آقا

از خال لب تو رونمایی کردیم!

شاعر: حجت وطن دوست

چند قرن گذشت تا خدا آدم ساخت

پاییز و بهار را جدا با هم ساخت

من مُستند روی تو را یک روزی

هر چند ندیده ام ولی خواهم ساخت!

شاعر: حجت وطن دوست

هر وقت كه از شانه ­ي من بار بيافتد
از گوشه­ ي قلبم گچ ديوار بيافتد

یَک تاسِ تِرِس خرما خنیزی

دادُم بــــه پُسُم گُفتُم نریزی

خـُـــرما چَغَلی دا همه رِیتِند

دستُم رُو بـلند، گُفتُم عزیزی

از راه رسیدند و شــــکستم دادند
یا یــک گره و گیره و بستم دادند

تا اینکه شوم مرد و به پا برخیزم
یــــک جعبه ابزار به دستم دادند          

شاعر: حجت وطن دوست

از جنگل دل که ریشه ها را بزنیم

با هم، سر هم کلیشه ها را بزنیم

اطراف تو خورشید مزاحم شده است
از صورت خود این پشه ها را بزنیم

                                                           شاعر: حجت وطن دوست

مُگُ و لُمبو به دلتنگیتِ گِستِ

اَ دَلگ گیش نارنگیتِ گِستِ

رجب روتِ و شعبون نیمه بودِ

همه دنیا به سَرکَنگیتِ گِستِ

شاعر: یوسف قاسمی

تنها به تو فکر می کنم زیرا تو...

تنها به تو فکر می کنم اما تو...

تو تو تو تو تو تو تو تو تو تو

تنها به تو فکر می کنم تنها تو

(جلیل صفربیگی)

دست از سر این ستاره یا غم بکشد
تصویر مرا دوباره کم کم بکشد

نقاش دلت برای نقاشی خود
چشمان مرا دوباره نم نم! بکشد

شاعر: حجت وطن دوست

جلیل صفربیگی:

طفلک پسرم باز مجابش کردم
بی شام  به زور قصه خوابش کردم

ناگاه کبوتری به خوابش  آمد
ناچار گرفتم و کبابش کردم

رباعی پست مدرن از حجت وطن دوست:

این سوژه­ ی تو آن رگ خوابش با من
رقصیدن در زخم حبابش با من

لطفی بکن و اجازه ­ی مرگ بده
سرویس ایاب ذهابش با من!!! 

کاری بسیار زیبا و تر و تازه از  جوان آینده دار رودانی،

حجت وطن دوست

دل آمده پیش تـــو جوابش نکنی

در منقل زنـــــدگی کبابش نکنی

این عشق که ارزش جهانی دارد

بــــــا نرخ تعاونی حسابش نکنی

یَک تاسِ تِرِس خرما خنیزی

دادُم بــــه پُسُم گُفتُم نریزی

خـُـــرما چَغَلی دا همه رِیتِند

دستُم رُو بـلند، گُفتُم عزیزی

                          شاعر:  یوسف قاسمی