آمد رمضان و التهابی است به لب
هر لحظه مرا حسرت آبی است به لب
با شوق لب تو ربّنا می خوانم
هر بوسه دعای مستجابی است به لب

جلیل صفربیگی

دل را که به سمت او هوایی کردیم

هر واژه ی عشق را خدایی کردیم

ما در شب شعر انتظارت آقا

از خال لب تو رونمایی کردیم!

شاعر: حجت وطن دوست

به گزارش پراکنده نیوز؛ انجمن  شعر رودان با همكاری اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی برگزار می كند:

جایزه ادبی (گُرُوم)  

محدوده برگزاری:استان هرمزگان

موضوع:آزاد

قالب(رباعی،دوبیتی،شعركوتاه،هایكو،طرح،كاریكلماتور) قالب های دیگر پذیرفته شده نیست

حداقل اثر:5  وحداكثر 8 اثر

(  آثار باید از جدیدترین سروده های شاعر باشد و در كتاب و نشریات و جشنواره ها.. شركت نكرده باشد )

شاعران می توانند آثار خود را در وبلاگ شاعران رودان به آدرس:

http://shaeranroudan.mihanblog.com  درقسمت نظرات به صورت خصوصی درج كنند. یا به آدرس ایمیل :goromroudan@yahoo.com ارسال كنند.

(نوشتن شماره تلفن ومحل سكونت الزامی است)

مهلت ارسال آثار:28 بهمن تا  20  اسفند ماه 1391

به 5 نفر از برگزیدگان هدایای نقدی  داده خواهد شد.

25 اسفند اسامی منتخبین اعلام می شود

شماره هماهنگی:09179463221 صفایی پور

گروم: نام کوهی است بلند و پرصلابت در شهرستان رودان؛ در واقع ˈگرومˈ نماد قدمت،ایستادگی، مقاومت وعظمت مردم رودان و بیانگر فرهنگ، آداب و سنن کهن، غنی، فاخر و بالنده آنان می باشد.

یا سَتَّارُ یا غَفَّارُ، یا قَهَّارُ یا جَبَّارُ، یا صَبَّارُ یا بآرُّ

تکرار می شویم و به تکرار می رویم
انکار اگر کنند به اصرار می رویم

این بانگ کیست: «کیست مرا یاوری کند»
وقت حماسه است و غزلوار می رویم

ما کمتریم خوب؛ ولی، کم که نیستیم
بسیار می شویم و چه بسیار می رویم

این قصه نیست حوصله کن شرح می دهم
ما با کفن به عرصه پیکار می رویم

«ناصح به طعنه گفت که رو ترک عشق کن»
محتاج جنگ نیست به اجبار می رویم

صد بار اگر که مردنمان در رکاب تو 
هربار با تو باشد، هربار می رویم

هرجا که حق شهید شود خاک کربلاست
شمشیری آورید میانمار می رویم

ما خواب دیده ایم که پرواز می کنیم
تا صبحگاه دولت بیدار می رویم

چون شعر با تلاطم امواج واژه ها
در بحر انتظار سبکبار می رویم
...

آقا اجازه ساعتمان قرن ها عقب-
مانده؛ زمان به وقت زمین انتهای شب.

به گزارش پراکنده نیوز، نسشت شاعران و نویسندگان هرمزگانی به بهانه ی رونمایی از کتاب های چاپ شده در واحد آفرینش های ادبی حوزه هنری هرمزگان برگزار می گردد.

این نشست ساعت پنج و سی دقیقه ی سه شنبه سوم بهمن ماه در محل حوزه هنری هرمزگان برگزار خواهد شد.

چند قرن گذشت تا خدا آدم ساخت

پاییز و بهار را جدا با هم ساخت

من مُستند روی تو را یک روزی

هر چند ندیده ام ولی خواهم ساخت!

شاعر: حجت وطن دوست

چقدر خواب ببینم که مال من شده ای ؟
و شــاه بیت غزل های لال من شده ای؟

چقدر خواب ببینم که بعـــــد آن همه بغض
جواب حسرت این چند سال من شده ای؟

چقدر حـــــافظ یلدا نشـــین ورق بخورد؟
تو ناســروده ترین بیت فال من شده ای

چقـــدر لکنت شب گریـه را مجاب کنم؟
خدا نکرده مگر بی خیـال من شده ای؟

هنوز نـذر شب جمعه های من این است
که اتفاق بیفــــتد حلال من شـــــده ای

که اتفـــاق بیفتــــــد کنار تو هســــتم
برای وسعـــت پــرواز بال من شـده ای

میان بغض و تبسم میان وحشـت وعشق
تو شـاعرانه ترین احتمال من شـده ای

مرا به دوزخ بیــداری ام نیازی نیــست
چقدر خواب قشنگی است مال من شده ای

شاعر: مهناز فرهودی

هر وقت كه از شانه ­ي من بار بيافتد
از گوشه­ ي قلبم گچ ديوار بيافتد

یَک تاسِ تِرِس خرما خنیزی

دادُم بــــه پُسُم گُفتُم نریزی

خـُـــرما چَغَلی دا همه رِیتِند

دستُم رُو بـلند، گُفتُم عزیزی

تو فقط با من باش…
من قول میدهم با خودم هم قطع رابطه کنم !

*  * * * * * * * * * *

نگران نباش! نمیشود دوستت نداشت
لجم هم بگیرد از دستت... دفترچه خاطراتم پر از فحش های عاشقانه میشود...!

*  * *  * * * * * *

ناسپاس از عشق پاکت نیستم / من که عمری با خیالت زیستم
  دوستت دارم به جان تو قسم / روی حرفم تا ابد می ایستم!

 *  * * * * * * * * * * * * * * * *

مه و بارون، مه و نودون، مه و تو
مه و آتــش، مه و کودون، مه و تو

اگــی آلــمهتری بــودی زمــونــه
بـبنگ وا هـم دگـه پورون مه و تو

از راه رسیدند و شــــکستم دادند
یا یــک گره و گیره و بستم دادند

تا اینکه شوم مرد و به پا برخیزم
یــــک جعبه ابزار به دستم دادند          

شاعر: حجت وطن دوست

از جنگل دل که ریشه ها را بزنیم

با هم، سر هم کلیشه ها را بزنیم

اطراف تو خورشید مزاحم شده است
از صورت خود این پشه ها را بزنیم

                                                           شاعر: حجت وطن دوست

تنها به تو فکر می کنم زیرا تو...

تنها به تو فکر می کنم اما تو...

تو تو تو تو تو تو تو تو تو تو

تنها به تو فکر می کنم تنها تو

(جلیل صفربیگی)

دست از سر این ستاره یا غم بکشد
تصویر مرا دوباره کم کم بکشد

نقاش دلت برای نقاشی خود
چشمان مرا دوباره نم نم! بکشد

شاعر: حجت وطن دوست

جلیل صفربیگی:

طفلک پسرم باز مجابش کردم
بی شام  به زور قصه خوابش کردم

ناگاه کبوتری به خوابش  آمد
ناچار گرفتم و کبابش کردم

رازی    را   الکلی

آدم     را   اخراج

.

.

.

سیب با ما چه خواهد کرد!!!  

شاعر: جلال صفایی پور

صبح عاشور محرم  -  مرحوم کریمی روادنی

باید این کار را همان اوایل محرم انجام می دادم که متاسفانه نشد. اما هنوز هم دیر نیست.

معرفی مرحوم کریمی را هم بعداً انجام خواهم داد.

صبح عاشور محرم ز افق چـون بدمید            بعد یاران و محبان و جـــــوانان رشید
خسرو کون و مکان عازم میدان گردید           با صد اندوه و مهن خواهر خود را طلبید
گفت بنشین دمی از مهر تو اندر بر من             زینب از خواهر من
-
گفت ای بانوی فرخنده­ی با علم و کمال             گوهر بحر و حیا و شرف و عزّ و جلال
ثانی مادرم ای زینب پـــــاکیزه خصال             کوکب عمر مـــــرا آمده هنگام زوال
تو بده گوش وصایای من ای غم خور من         زینب ای خواهر من
-
زینبا دار فنا لایق  مأوایم نــــــــیست                طایر قدسم و ایــن دام بلا جایم نیست
تشنه­ی وصلم و با کس سر و سودایم نیست       جز شهادت به جهان هیچ تمنایم نیست
لطف محبوب در این مــرحله شد رهبر            من زینب ای خواهر من
- 
شور صحبای محبّت به سرم افتاده                   پرتو نـــــور ازل در بصرم افتاده
شوق معبود کنون در جــــــــگرم افتاده           عالم کون و مکان از نظرم افتاده
پیرهن کـــــهنه بیاور برم ای مضطر من        زینب ای خواهر من
-
یک طرف می نگرم از ستم قـــــوم عنید          غوطه ور در یم خون پیکر عباس رشید
دل ز غم خون شد و از دیده بدامان بچکید          شام اندر نظرم آمـــده این صبح سپید
که جدا گشت دو دست از تـن آب آور من          زینب ای خواهر من
-
یک طرف شق شده فــــرق علی اکبر من            خفته در خاک بلا نور دو چشم تر من
یک طرف غرقه به خون قاسم مه پیکر من          هدف تیر جفا شــــد گلوی اصغر من
آتش ظلم خصان ســــوخته بال و پر من                 زینب ای خواهر من

-

زینبا بعد جوانان چـــــــه کنم دار فنا            به ارادت بخورم جرعه­ی این جام بلا
بگذرم از سر جان در اثـــــر عهد و وفا        من خلیل الله و صحـرای منا کرببلا
گل بستان من این اکبر و این اصغر من         زینب ای خواهر من
-
لیک بشنو تو ز من زینب زار و مضطر       چون شود از ستم از ستم ظلم یزید ابتر
سـرم از کینه این قوم جـــدا از پیکر             کن پرستاری عابد کــــــه بود در بستر
کـن شکیبایی ایا خواهر غم پرور من            زینب ای خواهر من
-
تــو درّ بحر بحر حیا و شرفی ای زینب         دختر مهتر شــــاه نجفی ای زینب
حضرت خیر الـنساء را خلفی ای زینب          تیر باران بلا را هـــــدفی ای زینب
صبر کن پیشه ایا خواهر نیک اختر من          زینب ای خواهر من
-
ای مه برج حیا خــواهر مظلومه­ی من          اِنسی حور لقا خـــواهر محزونه­ی من
چون ببینی ز جفا بـر زِ بر سینه­ی من           شمر بی ننگ و حیا قاتل دیرینه­ی من
لطمه بر چهره مزن خواهر غم پرور من        زینب ای خواهر من
-
روز محشر که در او هست حول عظیم         از عنایات خدا زنده شود عزم رمیم
شافع امـــــت جدم منم از لطف امیم              شیعیان را بـرهانم ز حرارات جهیم
به کریمی نگــرم زانکه بود چــاکر من          زینب ای خواهر من

البته ممکن است این نوحه با نسخه ی اصلی تفاوت هایی داشته باشد که اشکال از بنده نیست.

رباعی پست مدرن از حجت وطن دوست:

این سوژه­ ی تو آن رگ خوابش با من
رقصیدن در زخم حبابش با من

لطفی بکن و اجازه ­ی مرگ بده
سرویس ایاب ذهابش با من!!! 

کاری بسیار زیبا و تر و تازه از  جوان آینده دار رودانی،

حجت وطن دوست

دل آمده پیش تـــو جوابش نکنی

در منقل زنـــــدگی کبابش نکنی

این عشق که ارزش جهانی دارد

بــــــا نرخ تعاونی حسابش نکنی

شناسه های غزل پست مدرن / دکترسیّدمهدی موسوی

پیش از آغاز بحث باید این نکته را مدّ نظر قرار داد که هر گونه بحث جزءنگرانه پیرامون ویژگی ها و جبهه‌گیری های این جریان،به نوعی« پست مدرن » بودن آن را زیر سؤال می‌برد، زیرا با این نوع نگرش هر گونه تعریف و خط کشی به مطلق‌گرایی دست می زند و سعی می‌کند از کلمات تعریف یکسانی برای رسیدن به محتوای خاصّی ارائه دهد که به نظم حاکم بر دنیای مدرن می‌انجامد،مسلّمااین جریان نمی‌خواهد با شکستن ساختارهای دنیای مدرن، خود به ساختاری مستبدّانه‌تر، تن دردهد و نوعی فراروایت را بر عملکرد شعر حاکم کند. پس در واقع آنچه در اینجا گفته خواهد شد به نوعی تبیین یکسری از ویژگی هایی است که بر تعداد کثیری از غزل های پست مدرن امروز حاکم است و به نوعی استخراج حکمی استقرایی از تعداد محدودی داده است که مطمئناً بسیاری از حرف ها را ناگفته خواهد گذاشت و به طور یقین بسیاری از غزل های پست مدرن وجود دارند که فاقد ویژگی های مذکور هستند؛ به عنوان مثال در سینما فیلم های «دیوید لینچ» و «استیون اسپیلبرگ» را با تمام تفاوت ها ـ از نوع نگاه گرفته تا گونه اجرا ـ پست مدرن می‌نامند و اعتقاد دارند هر کدام به پاره‌ای از دغدغه‌های پست مدرنیسم توجه بیشتری مبذول داشته است.۱

یَک تاسِ تِرِس خرما خنیزی

دادُم بــــه پُسُم گُفتُم نریزی

خـُـــرما چَغَلی دا همه رِیتِند

دستُم رُو بـلند، گُفتُم عزیزی

                          شاعر:  یوسف قاسمی

بايد تو را هميشه به دقت نگاه كرد
يعني نه سرسري، سر فرصت نگاه كرد

خاتون! بگو كه حضرت خالق خودش تو را
وقتي كه آفريد چه مدت نگاه كرد
هر دو مخدرند كه بيچاره مي كنند
بايد به چشم هات به ندرت نگاه كرد
هر كس نظاره كرد تو را دلسپرده شد
فرقي نمي كند به چه نيت نگاه كرد
عارف اگر براي تقرب به ذات حق
زاهد اگر براي ملامت نگاه كرد
تو بي گمان مقدسي و كور مي شود
هر كس تو را به قصد خيانت نگاه كرد